Hartelijk welkom op de site van de Grote Kerk, Zuidkade 19 9203 CK (hoek De Drift/Zuidkade), Drachten

Grote kerk status bovenwijks
Binnen de Protestantse Gemeente Drachten vervult de Grote Kerk een bovenwijkse functie met taken rond erediensten, maatschappij en cultuur. Bij erediensten ligt de nadruk op liturgie, openheid naar theologische ontwikkelingen en ruimte voor experimenten.”

Licht
Als bevoorrechte mensen waren wij afgelopen zomer in de gelegenheid de oudste synagoge van Frankrijk te bezoeken. Hij staat in Carpentras (omgeving Avignon) en is gebouwd in 1367. Aan de buitenkant ziet hij er niet indrukwekkend uit: een gebouw met net zo’n gevel als de panden ernaast. En vrij toegankelijk is hij niet. Op een bepaald uur ging de deur bijna schielijk open en werden de paar bezoekers snel naar binnen gelaten. Waarna de deur achter ons weer op slot ging. Ook nu nog, of nu weer, zijn Joden in Frankrijk blijkbaar niet veilig…
In het gebouw bevinden zich nog een oude mikwe (ritueel bad) en een bakkerij voor matzes en challe (sabbatsbrood). En die zijn al zo’n 560 jaar in gebruik!
Wat mij in de eigenlijke synagogezaal hier opviel waren de vele lampen. En in allerlei stijlen: gotische kroonluchters, barokke lampen van glasslingers en oriëntaalse (‘ara-
bische’) lampen. En natuurlijk in de oudste vorm: de menora. Voor de arke, de kast waarin de torarollen bewaard worden, hing ook nog een brandende godslamp in weer die oriëntaalse stijl. Het eeuwig licht want God is er immers altijd. Licht in allerlei stijlen. Het had voor mij ook iets aandoenlijks alsof de Joden hier geprobeerd hadden zich steeds weer aan te passen aan de veranderende culturen. Ik had deze ruimte wel eens helemaal verlicht willen zien op een avond. Dat moet een fantastisch gezicht zijn: licht in al die verschillende stijlen, al eeuwen in functie. ‘Er zij licht!’
Het eerste wat God volgens Genesis op deze aarde schiep. Licht als de provencaalse zon maar ook in de betekenis van verlichting in het menselijk duister. En dat op allerlei manieren.
Toen wij weer buiten kwamen liepen daar mensen van een franse vakbond te protesteren. Ook zij wilden licht zien en wel in de ongelijke loonsverhoudingen. Een godslamp hadden zij niet in hun midden, wel een heuse trommelaar en zij hadden felrode t-shirts aan. Op de barricaden!
Wij zochten onze bezadigde camping weer op vol pensionado’s. De zon scheen nog even maar toen betrok de lucht en barstte een onweer los. En opeens knetterde er licht aan alle kanten om ons heen.

René Romijn

Ons visioen
Ik ben van na ‘de’ oorlog. Mijn kinderen hebben de verhalen nog van horen zeggen. Mijn kleinkinderen weten niet meer waar ik het over heb. Dat is mooi: opgroeien zonder oorlogsverhalen. Niet weten hoe een razzia voelt, hoe een hongerwinter ruikt of wat het geluid is van een bombardement. Jongeren vieren de vrijheid met popconcerten, maar wat zij vieren is eigenlijk dagelijkse kost voor hen: vrijheid. Een bezettende macht is spannende jeugdlectuur, net zo spannend als ridderverhalen of piratenfilms. Ouderen proberen de herinneringen aan die ‘echte’ oorlog nog vast te houden, maar zij worden ingehaald door de tijd. Het collectieve geheugen lost op als de mist onder een opklimmende zon.
En zo is het goed.
Of ben ik alweer van vóór de oorlog? Eentje die ik nog niet zie aankomen? Oorlogen zijn immers van alle tijden, ze horen bij de mensheid. En ze kunnen zomaar uitbreken. Misschien is de volgende oorlog zelfs al begonnen. Zonder tanks en zonder vliegtuigen met bommen. Maar met andere machtsmiddelen. Met grondstof-
fen bijvoorbeeld of met computerkennis. Waterschaarste of landbouwbestrijdings-
middelen . Geen slagveld bij Stalingrad maar eentje op de effectenbeurs.Letterlijk bloedvergieten is uit de tijd (hoewel…). Nu betwisten wij elkaar misschien wel kansen op welvaart, recht op een menswaardig bestaan. ‘Geen geld, geen Zwitsers’
zeiden onze leiders in de 16e en 17e eeuw. En nu? Geen geld geen ict-kennis, geen geavanceerde robottechniek, geen knowhow om de zeespiegelstijging te weerstaan.
Wat een gesomber.
‘Zeg opa, weet je wat ik later wil worden?’’Nee kerel, zeg het eens.’ ‘Toneelspeler!’
‘Wauw, dat is mooi. En waarom wil je dat?’ ‘Nou, dan kan ik alles worden wat ik wil.’’
Acht jaar… Kijk dat is optimisme. Misschien hebben wij dat wel nodig. Er is geen garantie dat het goed komt met ons. Die is er nooit geweest. Is gebleken na Auschwitz en Hiroshima. Maar wat wij nodig hebben zijn dromen en vergezichten. Die visioenen van de profeten van vroeger. Zij vormen de brandstof om ons streven naar een rechtvaardige wereld gaande te houden. Zonder droom geen nieuwe wer-
kelijkheid, zonder vergezicht geen verlangen naar een toekomst.
‘Uw koninkrijk kome’ bidden wij in de kerk. Dat is geen zekerheidje. Dat is een aansporing, het bepalen van een richting. Dat is ons visioen!

Renë Romijn

Laatste nieuws

JSN Decor template designed by JoomlaShine.com